Een eerlijke kans

Breken

Ik werd iets meer dan twee maanden geleden opgenomen in het ziekenhuis vanwege mijn eetstoornis. Ik had totaal geen uitzicht op ontslag en bleef afhankelijk van sondevoeding. Tot een week voor de vertrekdatum was mijn behandelteam (FACT) niet duidelijk over wat er van mij verwacht werd, om mee te kunnen en willen op vakantie.

Iedere keer werden de eisen veranderd en ze vroegen mij om een plan te schrijven zonder dat ze aangaven aan welke eisen dat plan moest voldoen. Ik had een plan geschreven, maar dat werd vervolgens afgekeurd omdat het niet aan de eisen, die ze mij niet hadden verteld, voldeed. Het eerste deukje in mijn vertrouwen ontstond.

De eisen waaraan ik moest voldoen waren onduidelijk.

Cerisa

Ze stelden weer een extreme eis, die uiteindelijk in overleg toch ietsjes verlaagd werd. Helaas werden in het gesprek later in de week, de eisen weer strenger gemaakt. Als ik me hieraan zou houden, dan zou ik de dinsdag die daarop volgde met ontslag mogen. En de vrijdag erna zou ik mee mogen op vakantie!

Bij de evaluatie bleek dat de eis die gesteld was, toch anders was dan aan mij, mijn moeder en de verpleging verteld was. Volgens het FACT had ik mij niet aan de afspraken rondom het opbouwen van zelf Nutri drinken gehouden. Een halfuur later stond er een brancard in mijn kamer om me naar een gesloten afdeling te brengen in plaats van dat ik naar huis mocht gaan.

Maken

Voor mij had het een groot verschil gemaakt als mijn behandelteam vanaf het allereerste begin duidelijk was geweest over de verwachtingen die zij hadden. De duidelijkheid over de stappen die ik moest zetten, had mij het gevoel gegeven dat ik een eerlijke kans had om toe te werken naar huis.

Geef me duidelijkheid, dan weet ik wat ik moet doen.

Cerisa

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *