Geef mij bescherming

Breken

Vanaf mijn kindertijd was ik al redelijk instabiel. Mijn thuissituatie was niet stabiel en daarom ging ik bij mijn opa en oma wonen. Helaas vond ik ook daar geen veilige omgeving en werd ik mishandeld. Ik had op dat moment al veel problemen en werd gepest op school.

Toen kwam de dag dat ik opgenomen werd, waar het eigenlijk nog verder misging. Het was een observatie-opname en ze lieten mij mijn gang gaan. Ik werd enorm depressief, maar ze deden daar niets. Ze moesten observeren wat er gebeurde als ze mij mijn gang lieten gaan. Het ging steeds slechter met mij, ik verzorgde mezelf niet meer en kwam nauwelijks mijn kamer af.

Na een hoop gedoe ging de afdeling dicht door bezuinigingen. Ik wilde daar eigenlijk niet weg, want ik vond het veilig in mijn donkere vieze kamer, waar ik niets hoefde. De dag dat ik weg moest, voelde als een emotionele rollercoaster voor mij. Ik begon mijn emoties weer te voelen sinds ik daar opgenomen was en ik kon daar niet mee omgaan: ik begon mezelf te beschadigen. Ik schrok ervan en snapte niet waarom ik dat deed. Toch kwam het afscheid eraan en moest ik mijn spullen inpakken. Ik werd weggestuurd en kreeg een diagnose die ik niet begreep: MCDD (een vorm van autisme).

Ik kon me niet vinden in de diagnose en ik had heel veel vragen. Waarom doet niemand iets, waarom laten ze me in mijn depressie zitten? Niemand geeft om mij, dacht ik en ik begreep het niet. Ik was nog zo jong. Nu ben ik bijna 19 jaar en heb ik een hoop meegemaakt door Jeugdzorg. Extra crisisverhuizingen omdat ze niet naar mij luisterden en ik zou onbehandelbaar zijn volgens hen. Alles werd erger en ik werd in een extreem strikt regime geplaatst.

Maken

De verlossing kwam toen ik bijna 18 jaar was, ik werd in een RIBW geplaatst. Ik had niets meer te maken met Jeugdzorg en na allerlei therapieën kreeg ik de diagnose Borderline. Eindelijk begreep ik wat er aan de hand was en kon ik met mezelf aan de slag. Ik heb zo veel mogelijk therapieën en gesprekken aangepakt en het gaat nu super goed!

Het had voor mij zo’n verschil gemaakt als de hulpverleners van Jeugdzorg naar mij hadden geluisterd en bescherming hadden geboden toen ik werd gepest. Een beetje vertrouwen en hulp kan zo veel goeds doen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *